معرفی قرآن کریم.
قرآن، كتابي است كه محتواي بلند و جامع آن حتي غير مسلمانان را نيز شگفت زده نموده است به گونه كه ماكس منين، شرق شناس معاصر مي گويد:
« قرآن تنها يك كتاب ديني نيست، بلكه كتاب اخلاق و اصول سياست و اجتماع و راهنماي روزمره انسان مي باشد.»(1)
اما به راستي قرآن چگونه كتابي است؟
براي يافتن پاسخ، سوال مورد نظر بايد به خود قرآن مراجعه كنيم و ببينيم كه قرآن خودش را چگونه معرفي نموده است.
وقتي تحقيق را با اين رويكرد، آغاز مي كنيم، به آيات فراواني بر مي خوريم كه قرآن را معرفي نموده اند. كه در اين قسمت تنها به برخي از آنها اشاره مي كنيم:
1 - «إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ»(2)
اين (قرآن) سخنى است كه حقّ را از باطل جدا مىكند.
علامه طباطبايى(ره) در ذيل این آيه شریفه مى فرمايد:
«قرآن سخنى جدا سازنده بين حق و باطل است... آنچه را قرآن ثابت مىكند حق محض است، كه شكى در آن نيست، و چون حق است هيچ باطلى نمىتواند آن را باطل سازد، و هر باطلى در صدد ابطال آن برآيد باطل بدون ترديد است.»(3)
2 - «وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذيراً» (4)
و ما قرآن را بحق نازل كرديم و بحق نازل شد و تو را، جز بعنوان بشارتدهنده و بيمدهنده، نفرستاديم.
«قرآن كتابى است كه به حق از ناحيه خداوند نازل شده است و در تمام مسير ابلاغ چه در آن مرحله كه واسطه جبرئيل بوده، و چه در آن مرحله كه گيرنده پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود، در همه حال آن را از هر نظر حفظ و حراست فرمود و حتّى با گذشت زمان دست هيچ گونه تحريف به دامانش دراز نشده و نخواهد شد، چرا كه خدا پاسداريش را بر عهده گرفته است.»(5)
3 - «إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزيزٌ لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزيلٌ مِنْ حَكيمٍ حَميدٍ» (6)
و اين كتابى است قطعاً شكست ناپذير كه هيچ گونه باطلى، نه از پيش رو و نه از پشت سر، به سراغ آن نمىآيد چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته ستايش نازل شده است.
قرآن «كتابى است که كه هيچ كس نمىتواند همانند آن را بياورد و بر آن غلبه كند، كتابى است بىنظير، منطقش محكم و گويا، استدلالاتش قوى و نيرومند، تعبيراتش منسجم و عميق، تعليماتش ريشهدار و پر مايه، و احكام و دستوراتش هماهنگ با نيازهاى واقعى انسانها در تمام ابعاد زندگى.
(آيه 42) سپس به توصيف مهم و گويايى در باره عظمت اين كتاب آسمانى پرداخته، مىگويد: «هيچ گونه باطلى، نه از پيش رو، نه از پشت سر، به سراغ قرآن نمىآيد. (لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ).
يعنى نه تناقضى در مفاهيم آن است.
نه چيزى از كتب و علوم پيشين بر ضد آن مىباشد، و نه اكتشافات علمى آينده با آن مخالفت خواهد داشت.
نه كسى مىتواند حقايق آن را ابطال كند، و نه در آينده منسوخ مىگردد.
نه در معارف و قوانين و اندرزها و خبرهايش خلافى وجود دارد و نه خلافى بعدا كشف مىشود.
نه آيه و حتى كلمهاى از آن كم شده، و نه چيزى بر آن افزون مىشود، و به تعبير ديگر دست تحريف كنندگان از دامان بلندش كوتاه بوده و هست.»(7)
۴ - «ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقينَ»(8)
(قرآن) كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد.
اينكه در قرآن كريم هيچ گونه شك و ترديدي راه ندارد « اين يك ادعا نيست بلكه منظور اين است كه محتواى قرآن آن چنان است كه خود شهادت بر حقانيت خويش مىدهد، و "همچون طبله عطار است خاموش و هنرنماى" و به تعبير ديگر: آن چنان آثار صدق و عظمت و انسجام و استحكام و عمق معانى و شيرينى و فصاحت لغات و تعبيرات در آن نمايان است كه هر گونه وسوسه و شك را از خود دور مىكند، و مصداق "آنجا كه عيان است چه حاجت به بيان است" مىباشد. جالب اينكه گذشت زمان نه تنها طراوت آن را نمىكاهد، بلكه با پيشرفت علوم و برداشته شدن پرده از روى اسرار كائنات حقائق قرآن روشنتر مىگردد، و هر قدر علم به سوى تكامل پيش مىرود درخشش اين آيات بيشتر مىشود.»(9)
…………………………….
پي نوشت ها:
(1) مجله زمزم معارف، (نشريه داخلي مدرسه عالي فقه و معارف اسلامي) شماره 11، ص 28. به نقل از: لبيب بيضوي، الاعجاز العددي في القرآن، موسسه اعلمي، 2514، ص 88 – 90.
(2) طارق 14 – 13.
(3) ترجمه الميزان، ج20، ص: 433.
(4) اسراء، 105.
(5)برگزيده تفسير نمونه، ج2، ص: 676.
(6) فصلت 42 – 41.
(7) برگزيده تفسير نمونه، ج4، ص: 316 – 315.
(8) بقره، 2.
(9) تفسير نمونه، ج1، ص: 66 – 65.
با عرض سلام و خسته نباشید من محمد شعبانی هستم از این که از وبلاگ من بازدید کردید متشکرم.لطفا نظر خود را در مورد وبلاگ بنویسید و در ارسال به خبرنامه که در آخر وبلاگ است عضو این وبلاگ شوید. و از آخرین نوشته ها و مطالب وبلاگ آشنا شوید.