نام مادر و پدر آن حضرت بزرگوار هاجر و ابراهیم است. معنای نام آن حضرت بنده و شنونده ی خدا است حضرت اسماعیل(ع) ۳۴۱۸ سال بعد از هبوط حضرت آدم (ع) دنیا آمد،لقب آن حضرت بزرگوار ذبیح الله است و مدت عمر آن بر روایتی ۱۳۷ سال و فزندان آن ۱۲ پسر است.حضرت اسماعیل(ع) بسیار مورد علاقه ی پدرش بود.حضرت ابراهیم در خواب دید که باید پسر خود حضرت اسماعیل (ع) را قربانی کند لذا به فرزندش گفت:بگو نظرت در این باره چیست؟ حضرت اسماعیل گفت:پدر جان! آنچه ار که بدان ماموری عمل کن و انشا الله مرا از صابران خواهی یافت.حضرت ابراهیم چنانچه که فرزند خود را قربانی می کرد صورت آن حضرت بزرگوار(ع) به طرف قبله بود. چاقوی آن حضرت به امر خداوند کند شد و قربانی نمی کرد.در آن هنگام ندایی شنیده شد که گفت:ای ابراهیم، به تحقیق ماموریت خود را به خوبی انجام دادی.سپس جبرییل گوسفندی به فدایی اسماعیل آورد و حضرت ابراهیم (ع) آن را قربانی کرد.این سنت را حاجیان در عید قربان انجام می دهند و گوشت آن را به نیازمندان می دهند.